ZATERDAG 27 OKTOBER 2012
Heb even gewacht om dit te publiceren.
Eindelijk was het me gelukt om weer 's op internet te geraken, woensdag ll. (24okt). Had het zelf niet voor mogelijk gehouden dat het zo lang zou duren en laat ons zeggen dat het één van de dingen is die serieus misgegaan zijn gedurende 2 weken en een half.( Vanaf voorbije don had 'k mijn handen vol met atelier en regelen dat 'k ergens anders tijdelijk kon verblijven, op zich een hele toer)Ook omdat 'k niet direct negatieve dingen naar buiten wilde brengen en hoopte op een ommekeer ben 'k niet naar 'n cybercafé getrokken.Het tweede wk heb 'k 3 dagen bij Sophie doorgebracht, intussen een vriendin en heb 'k vandaar toch kunnen melden via skype naar o.a. Angela dat er o.a. 'n internetprobleem was én een communicatieprobleem met Balde. Ook Lize was blij dat 'k eindelijk 's zonder problemen met haar kon skypen en m'n moeken iets kon laten weten.
Als je zegt Kuljuru Keso is dat niet alleen manden en dergelijke maken, maar het is ook werken en samenzijn met mensen. Dit hoort er ook bij en is een deel van het werk.
Na de laatste workshop, zaterdag(het 3de wk), nu een week geleden, had ik gepland om tijdelijk bij Chantal en Ama te verblijven in Dakar omdat 'k het gevoel heb bij Kardia en cie momenteel weinig te kunnen uitrichten, hoe graag ik dat ook gewild had. Zondag 21okt ben 'k bij Chantal aangekomen en ik wist dat het daar ook niet alles ging zijn, op z'n Afrikaans , dus met geldproblemen en een laksheid die wij niet kennen. Het feit dat ik wat op adem wilde komen en zij me een kamer ( gammel is ie wel!) kunnen bieden , maar met een balkon vlakbij de zee, was een win-win situatie. Hele verademing, maar als 'k echt luxe zou zitten, zou 'k 'n bom geld moeten uitgeven, laat zeggen dat dit nog net aannemelijk is!
Nu, als je als Europeaan vertrekt naar Afrika dan denk je op z'n minst dat je 'n aantal praktische dingen vrij snel kan regelen. Dan heb je het nog niet over KK zelf , maar over een aantal elementaire zaken zodat je daar alvast geen last meer van hebt.
Zo probeerde ik met Balde intussen 3 weken geleden, een afspraak te maken hoe we het internet beter konden organiseren, nadat het aangeschafte systeem het liet afweten, maar laat me zeggen dat 'k veel beter 10 dagen aan sightseeing had gedaan dan dagen na elkaar zowel in Diamaguene als in Dakar op hem te zitten wachten. Achteraf vraag je jezelf af waarom je zo naïef bent geweest te geloven dat zo'n heerschap weet wat fatsoen en verantwoordelijkheid inhoudt, vooral als je ziet hoe hij zich gedraagt als je hem erover aanspreekt: ineens heeft hij overal een uitleg voor of weet hij nergens van en als hij voelt dat je het niet pikt en hem dat ook zegt , krijg je berichtjes dat je zijn beste vriendin bent tot het onderkruiperige toe: hij probeert je op allerlei mogelijke manieren om zijn vinger te winden zodat je je kritiek zou inslikken op een houding die allesbehalve is zoals het hoort te zijn. En hij is zeker doodsbang dat hij ontmaskerd wordt.
Er komt absoluut ook geen planning uit zijn handen waardoor je weet waar je aan toe bent of inhoudelijk enig enthousiasme bij de ateliers zodat er wat creativiteit kan ontstaan. Hij is volgens mij helemaal niet betrokken bij wat er leeft in de groepen en als hij uren te laat aankomt, dan deelt hij met veel poeha lijstjes uit waar ze hun coördinaten moeten opschrijven om zijn belangrijkheid te onderstrepen en nog eens veel tijd te verliezen. Kortom, naast de kwestie ( de sessies beginnen vaak maar om half 5 i.p.v. om 3 u. Kardiathou('s) komt ook veel te laat, Balde nog later, en rond 20 na 6 wordt de boel al snel opgedoekt. Van een echt gedreven, enthousiast team dat plannen maakt , is absoluut geen sprake!
Het spijt me om dit te moeten zeggen, maar heb absoluut geen zin om hier dingen te verzinnen die de schone schijn ophouden. Ik denk dat er enkel wat kan veranderen als het probleem wordt blootgelegd en dat is niet simpel volgens mij.
KK, ik denk dat 'k pas help als er gezocht wordt wat er mis is. Dit zal me niet in dank worden afgenomen, heb 'k de indruk!
Voel me net in een prentenboek...
'Kleine' Assane is minstens 1m80, maar ik ken intussen ook een grote Assane die 37 is , maar wel 10cm kleiner is. Maar toch: 'kleine' is 23 ( zo oud als mijn dochter), dus grote en kleine Assane.
Is toen de eerste keer dat 'k Balde te zien krijg na de vele keren dat( van dinsdag 9 okt tot don 18) we effectief afgesproken hadden en ik talrijke telefoonkaarten aan hem heb vertelefoneerd, maar hij niet kwam opdagen. De zondag ervoor(7okt) na uren wachten (!!!)op hem en veel aandringen, is hij afgekomen naar het Vlaams hotel ViaVia in Yoff waar je tenminste rustig zit op een schaduwrijke binnenkoer en niet ver van waar hij woont. Uitgelegd dat kabel die 'k gekocht had niet werkte en we andere oplossingen moesten zoeken, hij zou dinsdag 9okt komen nr Diamaguene en we zouden goed alternatief bespreken. Alweer geen enkel excuus voor onbeschaamdheid me uren te laten wachten zonder te verwittigen dat hij niet kwam zowel in Dakar, later op de week, als in Diamaguene eerst de dinsdag en woensdag terwijl ik vertoefde bij mensen die van toeten noch blazen wisten over dat internet en die nauwelijks een woord Frans spraken en hij wist dat er geen enkele planning was,het internet niet werkte en ik daar gewoon zat.Assane zat ook klaar om te adviseren wat de beste oplossing was voor het internetprobleem. Een vaste kabel leggen kostte blijkbaar te veel, de losse inbelkabel werkte niet en had naast hem zelf te hebben betaald( plus zedelijk verplicht het middagmaal en de taxi van de 2 personen van de familie die waren meegegaan) er nog krediet voor gekocht ook. Na uren zitten proberen om toch connectie te krijgen ,word je langzamerhand kwaad over dergelijke 'organisatie'.
Naar het internetcafé was ik al gegaan, maar die was niet altijd open en 's avonds gevaarlijk door die onverlichte straatjes. Plus ik moest ook nog andere elementaire dingen oplossen zoals gezegd. Het steeds maar telefoonkaarten kopen (en geen gebruik kunnen maken van skype) , Balde de zijne was steeds leeg, hing me ook de strot uit.
En ik wilde niet direct aan de alarmbel trekken en beginnen schrijven en Balde nog een kans geven, door zijn weinig flatterende houding niet direct uit te brengen. Maar dit heeft geen zin.
Het feit alleen al dat hij me aan m'n lot overlaat zonder enige organisatie en communicatie, toont zijn compleet ontbreken aan empathisch vermogen en op zijn minst onrechtstreeks, zijn onverschilligheid en respect voor KK.
Geeft me na het eerste atelier 10000CFA voor internetkosten en wil nieuwe inbelkabel kopen( had Angela hem gezegd, blijkbaar is hij doof), zeg hem geen kabel meer te kopen ( de inbelkabel die 'k had gekocht is ook nog op mysterieuze wijze verdwenen het eerste wk terwijl ik in Dakar zat( niemand weet van iets!), is nog steeds een raadsel, hing aan m'n laptop die 'k in Diamaguene liet toen 'k wegging).Dus: niet nog zo'n onding kopen!
Volgende dag , vrijdag,19 okt weer atelier. Ikzelf moet naar Dakar 's morgens om iets te regelen en beloof om op eigen krachten tegen 15u in Pikine te zijn. Heb een taxi genomen en was er op tijd. De Kardiathou's komen aan om 16u30, er wordt hen doorgestoken door de vrouwen dat 'k er om 15u 'pile' was en dat ze op tijd moeten komen. Om 16u belt Balde naar één van de vrouwen' Ndeye' geloof ik, dat hij ging arriveren en om 16u55 was hij er nog niet. Om 17u30 komt hij aan. Om 18u20 ongeveer is de sessie weer afgelopen. Om 19u40 zijn we terug in Diamaguene na een helse rit met allerlei busjes en bussen in vol spitsuur. Zo zwart als mollekepek door al dat opstuivend zand en de overdosis uitlaatgassen! Enfin, dat hoort er bij, dat is hier altijd zo als je op stap gaat.
Het was al donker, je wordt de vehikeltjes overal wel gewoon.
Zaterdag, 20 oktober. Wat tijd betreft.
Na serieus aandringen om op tijd te vertrekken,wachten bij Kardiathoutouba, komen we toch aan om 15u30, een record! Balde komt zowaar om 16u aan 18u07 stoppen ze ermee. Mijn duidelijke houding dat 'k hun gedoe niet pik, had geholpen!Laatste sessie heeft dus 2u en een half geduurd. (Asane is tot mijn blije verwondering op eigen kracht komen aanzetten vanuit Dakar en gaat met ons mee terug naar Diamaguene.)
Dit tegenover de eerste keer 1u en 50 min ,minus de hele rompslomp van formulieren invullen en de tweede keer ook zoiets.
Sommige madammen zijn heel enthousiast en hebben thuis flink gewerkt. Ze tonen het aan de Kardiathou's die bevestigen dat het mooi is, ofwel een stuk aftrekken wat niet zo goed gelukt is. Er zijn vrouwen bij die heel erg hun best doen en sommigen hebben wel steun aan elkaar. Ze moeten naar mijn idee geënthousiastmeerd worden en er moet een duidelijke structuur zijn waarop ze kunnen terugvallen om zich verder te bekwamen.
Zelf heb ik ook de eerste beginselen opgeraapt en dan met een madammeke die er sociaal gezien erg aan toe was en mijn gezelschap kwam opzoeken , geoefend zodat ze de systematiek van het haken leerde.Je kon zien dat ze al veel miserie achter de rug had, maar toch had ze iets speels over zich en zag ze er verzorgd uit en het was goed dat ze zich uitte. Maar het haken kreeg ze maar niet onder de knie.
Voor haar was het duidelijk even ontsnappen uit de waanzin waarin ze leefde, met een klein kind aan haar rokken en nog 4 anderen die in de buurt rondliepen en een man die 2 vrouwen had die hij moest onderhouden, maar het liet afweten. Zijzelf liep rond met een tas met stukken zeep die ze probeerde te verkopen om een avondmaal bij elkaar te schrapen. Ze klaagde dat ze door naar de cursus te komen niets had kunnen verkopen en dat ze door het onverantwoordelijk gedrag van haar man drie van haar 5 kinderen niet kon inschrijven op school. Op een gegeven moment toonde ze me de inschrijvingsbriefjes met het bedrag dat niet betaald was en de kinderen dus werden terug gestuurd naar huis. Geloof me, dit is zo pakkend dat je haakwerk naar de achtergrond verdwijnt. Ik ben dan even met haar meegegaan nadat ze me verteld had hoe ze woonde en ik wilde kijken of het echt zo erg was: zo willen wij voor de dood niet wonen en ik heb haar dan maar 1000CEFA gegeven, dat is niet veel, maar dan kon ze tenminste spaghetti maken die avond voor haar kinderen.
Dat je dus alleen met het handwerk bezig kan zijn, is een illusie, tenslotte werk je met mensen... en het blijkt meer dan overduidelijk dat, wil je dat een organisatie bloeit , goeie 'exemplaren', goed personeel ter beschikking moet hebben. Geen klaplopers met een dubbele agenda.
Als je zegt Kuljuru Keso is dat niet alleen manden en dergelijke maken, maar het is ook werken en samenzijn met mensen. Dit hoort er ook bij en is een deel van het werk.
Na de laatste workshop, zaterdag(het 3de wk), nu een week geleden, had ik gepland om tijdelijk bij Chantal en Ama te verblijven in Dakar omdat 'k het gevoel heb bij Kardia en cie momenteel weinig te kunnen uitrichten, hoe graag ik dat ook gewild had. Zondag 21okt ben 'k bij Chantal aangekomen en ik wist dat het daar ook niet alles ging zijn, op z'n Afrikaans , dus met geldproblemen en een laksheid die wij niet kennen. Het feit dat ik wat op adem wilde komen en zij me een kamer ( gammel is ie wel!) kunnen bieden , maar met een balkon vlakbij de zee, was een win-win situatie. Hele verademing, maar als 'k echt luxe zou zitten, zou 'k 'n bom geld moeten uitgeven, laat zeggen dat dit nog net aannemelijk is!
Nu, als je als Europeaan vertrekt naar Afrika dan denk je op z'n minst dat je 'n aantal praktische dingen vrij snel kan regelen. Dan heb je het nog niet over KK zelf , maar over een aantal elementaire zaken zodat je daar alvast geen last meer van hebt.
Zo probeerde ik met Balde intussen 3 weken geleden, een afspraak te maken hoe we het internet beter konden organiseren, nadat het aangeschafte systeem het liet afweten, maar laat me zeggen dat 'k veel beter 10 dagen aan sightseeing had gedaan dan dagen na elkaar zowel in Diamaguene als in Dakar op hem te zitten wachten. Achteraf vraag je jezelf af waarom je zo naïef bent geweest te geloven dat zo'n heerschap weet wat fatsoen en verantwoordelijkheid inhoudt, vooral als je ziet hoe hij zich gedraagt als je hem erover aanspreekt: ineens heeft hij overal een uitleg voor of weet hij nergens van en als hij voelt dat je het niet pikt en hem dat ook zegt , krijg je berichtjes dat je zijn beste vriendin bent tot het onderkruiperige toe: hij probeert je op allerlei mogelijke manieren om zijn vinger te winden zodat je je kritiek zou inslikken op een houding die allesbehalve is zoals het hoort te zijn. En hij is zeker doodsbang dat hij ontmaskerd wordt.
Er komt absoluut ook geen planning uit zijn handen waardoor je weet waar je aan toe bent of inhoudelijk enig enthousiasme bij de ateliers zodat er wat creativiteit kan ontstaan. Hij is volgens mij helemaal niet betrokken bij wat er leeft in de groepen en als hij uren te laat aankomt, dan deelt hij met veel poeha lijstjes uit waar ze hun coördinaten moeten opschrijven om zijn belangrijkheid te onderstrepen en nog eens veel tijd te verliezen. Kortom, naast de kwestie ( de sessies beginnen vaak maar om half 5 i.p.v. om 3 u. Kardiathou('s) komt ook veel te laat, Balde nog later, en rond 20 na 6 wordt de boel al snel opgedoekt. Van een echt gedreven, enthousiast team dat plannen maakt , is absoluut geen sprake!
Het spijt me om dit te moeten zeggen, maar heb absoluut geen zin om hier dingen te verzinnen die de schone schijn ophouden. Ik denk dat er enkel wat kan veranderen als het probleem wordt blootgelegd en dat is niet simpel volgens mij.
KK, ik denk dat 'k pas help als er gezocht wordt wat er mis is. Dit zal me niet in dank worden afgenomen, heb 'k de indruk!
In Pikine . Het eerste atelier van 3 dagen
Eerst even wat cijfers:donderdag 18 oktober was de eerste sessie in Pikine Ekotaf. We moesten er om 15u zijn. Omstreeks 15u zijn we vertrokken vanuit Diamaguene, met de andere Kardiathou'touba' erbij, die ook lesgaf. Op mijn aanhoudend wijzen op de tijd bij Kardiathou, zei ze dat ze niet vroeger kon door het huishouden. Er ging ook een gast van 23 mee, Assane, die in de buurt woonde en ons wilde assisteren op mijn uitnodiging ( hij kon wat vertalen en hij kon ongemerkt eens meekijken wat hij van Balde vond,vooral omdat hij de mentaliteit beter kende).Hij had op het moment toch geen werk als electricien. Wij met zijn allen de bus op. Eenmaal in Pikine, wisten we niet waar we moesten zijn, Balde was in geen velden of wegen te bespeuren. De Kardiathou's gingen dan maar bij iemand binnen die ze daar kenden en er werd getelefoneerd naar her en der om erachter te komen waar ze heen moesten. Ikzelf voelde me behoorlijk geërgerd door dit gebrek aan organisatie en mijn mening werd gedeeld door Assane, die het niet verstond dat er zoveel tijd verloren ging. Ik herleefde ook een stuk van de onverantwoordelijkheid die Balde me eerder had 'gelapt', wat m'n stemming niet beter maakte. Om16u15 vertrokken we naar de plek waar het atelier doorging, dat was redelijk dichtbij. 16u40 komt Balde aan en begint lijsten rond te delen die zoals gezegd voor de nodige verstoring zorgden voor een sessie die nauwelijks opgestart was. Om 18u22 kondigde Balde aan dat de les gedaan was. De meeste vrouwen zaten nog enthousiast te proberen. Balde spreekt me poeslief aan en heb geantwoord dat ik weinig te maken wil hebben met iemand die zo met mensen omgaat: het is een geboren huichelaar met een kinderlijke onschuld op zijn gezicht. Tijdens de sessie vroeg hij me om foto's te nemen,iets wat ik even gedaan heb met mijn eigen toestel en gevraagd heb aan Assane om foto's te nemen voor Balde, wat hij met enthousiasme deed en waarvan er een stuk of 2 staan op Facebook heb 'k gezien.
Is toen de eerste keer dat 'k Balde te zien krijg na de vele keren dat( van dinsdag 9 okt tot don 18) we effectief afgesproken hadden en ik talrijke telefoonkaarten aan hem heb vertelefoneerd, maar hij niet kwam opdagen. De zondag ervoor(7okt) na uren wachten (!!!)op hem en veel aandringen, is hij afgekomen naar het Vlaams hotel ViaVia in Yoff waar je tenminste rustig zit op een schaduwrijke binnenkoer en niet ver van waar hij woont. Uitgelegd dat kabel die 'k gekocht had niet werkte en we andere oplossingen moesten zoeken, hij zou dinsdag 9okt komen nr Diamaguene en we zouden goed alternatief bespreken. Alweer geen enkel excuus voor onbeschaamdheid me uren te laten wachten zonder te verwittigen dat hij niet kwam zowel in Dakar, later op de week, als in Diamaguene eerst de dinsdag en woensdag terwijl ik vertoefde bij mensen die van toeten noch blazen wisten over dat internet en die nauwelijks een woord Frans spraken en hij wist dat er geen enkele planning was,het internet niet werkte en ik daar gewoon zat.Assane zat ook klaar om te adviseren wat de beste oplossing was voor het internetprobleem. Een vaste kabel leggen kostte blijkbaar te veel, de losse inbelkabel werkte niet en had naast hem zelf te hebben betaald( plus zedelijk verplicht het middagmaal en de taxi van de 2 personen van de familie die waren meegegaan) er nog krediet voor gekocht ook. Na uren zitten proberen om toch connectie te krijgen ,word je langzamerhand kwaad over dergelijke 'organisatie'.
Naar het internetcafé was ik al gegaan, maar die was niet altijd open en 's avonds gevaarlijk door die onverlichte straatjes. Plus ik moest ook nog andere elementaire dingen oplossen zoals gezegd. Het steeds maar telefoonkaarten kopen (en geen gebruik kunnen maken van skype) , Balde de zijne was steeds leeg, hing me ook de strot uit.
En ik wilde niet direct aan de alarmbel trekken en beginnen schrijven en Balde nog een kans geven, door zijn weinig flatterende houding niet direct uit te brengen. Maar dit heeft geen zin.
Het feit alleen al dat hij me aan m'n lot overlaat zonder enige organisatie en communicatie, toont zijn compleet ontbreken aan empathisch vermogen en op zijn minst onrechtstreeks, zijn onverschilligheid en respect voor KK.
Geeft me na het eerste atelier 10000CFA voor internetkosten en wil nieuwe inbelkabel kopen( had Angela hem gezegd, blijkbaar is hij doof), zeg hem geen kabel meer te kopen ( de inbelkabel die 'k had gekocht is ook nog op mysterieuze wijze verdwenen het eerste wk terwijl ik in Dakar zat( niemand weet van iets!), is nog steeds een raadsel, hing aan m'n laptop die 'k in Diamaguene liet toen 'k wegging).Dus: niet nog zo'n onding kopen!
Volgende dag , vrijdag,19 okt weer atelier. Ikzelf moet naar Dakar 's morgens om iets te regelen en beloof om op eigen krachten tegen 15u in Pikine te zijn. Heb een taxi genomen en was er op tijd. De Kardiathou's komen aan om 16u30, er wordt hen doorgestoken door de vrouwen dat 'k er om 15u 'pile' was en dat ze op tijd moeten komen. Om 16u belt Balde naar één van de vrouwen' Ndeye' geloof ik, dat hij ging arriveren en om 16u55 was hij er nog niet. Om 17u30 komt hij aan. Om 18u20 ongeveer is de sessie weer afgelopen. Om 19u40 zijn we terug in Diamaguene na een helse rit met allerlei busjes en bussen in vol spitsuur. Zo zwart als mollekepek door al dat opstuivend zand en de overdosis uitlaatgassen! Enfin, dat hoort er bij, dat is hier altijd zo als je op stap gaat.
100 jaar geleden en nu, een mix van vervoersmogelijkheden . Foto vanuit het busje dat met open deur slalomt.
Zeg tegen Balde na de sessie dat hij niet zo laat kan komen, maar lacht alles weg. Deelt handjes uit aan de Kardiathou's en probeert mij ook te paaien. Weiger, zeg alleen dat hij hoort op tijd te zijn volgende dag.Krijg 7000CEFA voor een nieuwe kabel en het verlies van eerste kabel.Herhaal wat 'k vorige dag daarover gezegd heb. Bij thuiskomst ben je blij dat je je kan wassen en uit kunt puffen!
Zaterdag, 20 oktober. Wat tijd betreft.
Na serieus aandringen om op tijd te vertrekken,wachten bij Kardiathoutouba, komen we toch aan om 15u30, een record! Balde komt zowaar om 16u aan 18u07 stoppen ze ermee. Mijn duidelijke houding dat 'k hun gedoe niet pik, had geholpen!Laatste sessie heeft dus 2u en een half geduurd. (Asane is tot mijn blije verwondering op eigen kracht komen aanzetten vanuit Dakar en gaat met ons mee terug naar Diamaguene.)
Dit tegenover de eerste keer 1u en 50 min ,minus de hele rompslomp van formulieren invullen en de tweede keer ook zoiets.
Sommige madammen zijn heel enthousiast en hebben thuis flink gewerkt. Ze tonen het aan de Kardiathou's die bevestigen dat het mooi is, ofwel een stuk aftrekken wat niet zo goed gelukt is. Er zijn vrouwen bij die heel erg hun best doen en sommigen hebben wel steun aan elkaar. Ze moeten naar mijn idee geënthousiastmeerd worden en er moet een duidelijke structuur zijn waarop ze kunnen terugvallen om zich verder te bekwamen.
Zelf heb ik ook de eerste beginselen opgeraapt en dan met een madammeke die er sociaal gezien erg aan toe was en mijn gezelschap kwam opzoeken , geoefend zodat ze de systematiek van het haken leerde.Je kon zien dat ze al veel miserie achter de rug had, maar toch had ze iets speels over zich en zag ze er verzorgd uit en het was goed dat ze zich uitte. Maar het haken kreeg ze maar niet onder de knie.
Voor haar was het duidelijk even ontsnappen uit de waanzin waarin ze leefde, met een klein kind aan haar rokken en nog 4 anderen die in de buurt rondliepen en een man die 2 vrouwen had die hij moest onderhouden, maar het liet afweten. Zijzelf liep rond met een tas met stukken zeep die ze probeerde te verkopen om een avondmaal bij elkaar te schrapen. Ze klaagde dat ze door naar de cursus te komen niets had kunnen verkopen en dat ze door het onverantwoordelijk gedrag van haar man drie van haar 5 kinderen niet kon inschrijven op school. Op een gegeven moment toonde ze me de inschrijvingsbriefjes met het bedrag dat niet betaald was en de kinderen dus werden terug gestuurd naar huis. Geloof me, dit is zo pakkend dat je haakwerk naar de achtergrond verdwijnt. Ik ben dan even met haar meegegaan nadat ze me verteld had hoe ze woonde en ik wilde kijken of het echt zo erg was: zo willen wij voor de dood niet wonen en ik heb haar dan maar 1000CEFA gegeven, dat is niet veel, maar dan kon ze tenminste spaghetti maken die avond voor haar kinderen.
Dat je dus alleen met het handwerk bezig kan zijn, is een illusie, tenslotte werk je met mensen... en het blijkt meer dan overduidelijk dat, wil je dat een organisatie bloeit , goeie 'exemplaren', goed personeel ter beschikking moet hebben. Geen klaplopers met een dubbele agenda.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten